انتظارات ما از یک خانه دیگر مثل قبل نیست. نه فقط برای سرپناه؛ ما از خانه خود برای کار، استراحت، معاشرت و حتی گاهی اوقات کناره گیری استفاده می کنیم. تغییرات اجتماعی، فناوری و اقتصادی در سالهای اخیر، تعریف خانه ایدهآل را تغییر داده است. فکر میکنید خانههای ما که تازه خود را با تغییر وفق میدهند، در آینده چقدر تغییر خواهند کرد؟
آیا متر مربع کوچک می شود، مناطق مشترک افزایش می یابد و خانه ها در آینده انعطاف پذیرتر می شوند؟ بیایید از امروز با هم به مفهوم مسکن آینده نگاهی بیندازیم.
در حالی که متر مربع کاهش می یابد، عملکرد افزایش می یابد
خواهیم دید که مترمربع در خانه های آینده بیشتر و کارآمدتر استفاده می شود. به جای سالن های بزرگ و اتاق هایی که به ندرت استفاده می شود. مناطق کوچکتر اما چند منظوره به میدان می آیند.
اکنون آنچه اهمیت دارد این نیست که خانه چند متر مربع است، بلکه نحوه استفاده از آن متر مربع است. تقسیم کننده های جمع شونده، مبلمان تاشو، مکان های ذخیره سازی مخفی؛ فضاهای کوچک را بسیار کاربردی تر می کند.
این رویکرد در حال حاضر در شهرهای بزرگ رواج یافته است. زیرا هزینه ها در حال افزایش است و کاربران مناطق «هوشمند و مفید» را به جای مناطق «خالی اما بزرگ» ترجیح می دهند.
استفاده انعطاف پذیر: همان منطقه، سناریوهای مختلف
یکی از مهمترین مفاهیمی که آینده خانه ها را تعریف می کند، انعطاف پذیری است. این که آیا یک اتاق فقط یک "اتاق مطالعه" یا فقط یک "اتاق مهمان" است، با استفاده های روان تر جایگزین می شود.
خانه-دفتر در طول روز، منطقه استراحت در عصر… گوشه کار در روزهای هفته، منطقه سرگرمی در آخر هفته…
این دگرگونی به ویژه زمانی که کار از راه دور و ترکیبی دائمی شد، شتاب گرفته است. خانه ها دیگر بر اساس یک سناریوی واحد نیستند. بر اساس ریتم روز و زندگی شکل می گیرد.
در آینده، طرحهای خانه این سؤال را مطرح میکنند که «برای چه؟» به جای اینکه بپرسید "چند راه های مختلف می توان استفاده کرد؟" سوال تعیین کننده تر خواهد بود.
مناطق مشترک دوباره تعریف می شوند
در حالی که متر مربع در حال کوچک شدن است، مناطق مشترک اهمیت بیشتری پیدا می کنند. در پروژه های مسکن آینده، فضاهای ارائه شده توسط ساختمان و سایت و همچنین فضای داخلی خانه به بخشی از زندگی تبدیل می شود.
فضاهای کاری مشترک، آشپزخانههای مشترک، کتابخانهها، زمینهای ورزشی، حیاطهای سبز... اینها دیگر بهعنوان «اضافی» نیستند، بلکه جزو نیازهای اولیه هستند.
این رویکرد به خصوص برای کاربرانی که در شهر زندگی میکنند و نمیخواهند همه کارها را در خانه انجام دهند، راحتی زیادی ایجاد میکند. در حالی که خانه ساده تر می شود، زندگی در سراسر ساختمان گسترش می یابد.
ذخیره سازی و سازماندهی در پیش زمینه هستند
در خانه های آینده فضای کمتری برای به هم ریختگی وجود خواهد داشت. زیرا فضاهای کوچکتر نیاز به نظم بهتر را به همراه دارد.
راه حل های ذخیره سازی هوشمند، کابینت های درون دیواری، مبلمان چند منظوره؛ آنها به اجزای ضروری خانه تبدیل می شوند. به این ترتیب خانه می تواند هم ساده و هم جادار باقی بماند.
تعلقات کمتر و سبک زندگی سازمان یافته تر نیز از این تحول حمایت می کند.
ارتباط با طبیعت و نیاز به فضای باز
خانه های آینده فضاهایی را ارائه می دهند که تماس بیشتری با طبیعت دارند. بالکن ها، تراس ها، باغ های مشترک و مناطق سبز؛ آنها همچنان بخش مهمی از خانه خواهند بود.
این مناطق فقط «خارج از منزل» نیستند. به عنوان امتداد فضای زندگی محسوب می شود. یک استراحت قهوه، یک نفس کوتاه، یک فرار کوچک... انتظار می رود خانه هایی برای رفع این نیاز طراحی شوند.
فناوری بی سر و صدا وارد زندگی می شود
خانههای آینده با فناوری در هم آمیخته خواهند شد، اما این فناوری در پسزمینه کار خواهد کرد، نه در معرض دید عموم. سیستم های کارآمد انرژی، روشنایی هوشمند، کنترل دما و راه حل های امنیتی؛ به عنوان عناصری که زندگی را آسان تر می کند برجسته خواهد شد.
اما هدف واقعی این نیست که تکنولوژی بر خانه حکومت کند. این خانه را با فردی که در آن زندگی می کند سازگار می کند.
نتیجه: خانه های کوچکتر، هوشمندتر و انعطاف پذیرتر
خانه هایی که در آینده در آنها زندگی خواهیم کرد. ممکن است متر مربع کوچکتری داشته باشد، اما هوشمندتر، انعطافپذیرتر و مردمگراتر خواهد بود. خانه هایی که می توانند با نیازهای مختلف سازگار شوند، نه یک سبک زندگی، ارزش پیدا می کنند.
خانه ها تغییر می کنند زیرا زندگی ما تغییر می کند. و خانه های آینده به ما «بیشتر» نخواهند داد. هدف آن ارائه چیزی است که درست و راحت است.
