مشارکت فردی یا داخلی در خرید خانه؟

رویای داشتن خانه گاهی با برداشتن یک قدم به تنهایی محقق می شود. گاهی اوقات خواهر و برادر، دوستان یا زوج ها با هم متحد می شوند و به راه می افتند. افزایش هزینه ها به خصوص در سال های اخیر خرید خانه مشترک را برای بسیاری از افراد جذاب کرده است. بنابراین، در این فرآیند، خرید فردی سالم تر است یا مشارکت بین خانواده یا دوستان؟

هر دو گزینه نقاط قوت و ضعف خاص خود را دارند. بیا با هم ببینیمش

خرید انفرادی: قدرت احساس "این همه خانه من است"

بزرگترین مزیت خرید خانه خصوصی این است که شما در فرآیند تصمیم گیری آزادی کامل دارید. موقعیت خانه، بودجه، دکوراسیون آن و اجاره یا عدم اجاره آن کاملاً به ترجیح شما بستگی دارد.

این آزادی راحتی نیز به همراه دارد. زیرا شما مجبور نیستید با کسی در مورد زمان بندی، برنامه های پرداخت و اهداف بلندمدت هماهنگ شوید. وقتی می خواهید تغییری ایجاد کنید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که با خودتان مشورت کنید.

البته این یک جنبه منفی هم دارد: تمام بار مالی بر دوش یک نفر است. پیش پرداخت، اقساط وام، مالیات و هزینه های نگهداری کاملا به عهده شماست. وقتی وضعیت درآمد شما تغییر می کند یا هزینه غیرمنتظره ای ایجاد می شود، ممکن است کسی نباشد که بار را تقسیم کند.

به همین دلیل، خرید انفرادی گزینه مناسب تری برای افرادی است که آزادی را دوست دارند اما از نظر مالی نیز احساس امنیت می کنند.

مشارکت داخلی: نیروهای پیوسته

با این حال، یک برنامه محکم ضروری است. خرید خانه بین خواهر و برادر یا در شراکت والدین و فرزند در سال های اخیر بسیار رایج شده است. بزرگترین مزیت این روش تقسیم بار مالی است. خانه ای که یک نفر به تنهایی نمی تواند آن را بخرد می تواند توسط دو یا چند نفر در مدت زمان کوتاه تری خریداری شود.

مشارکت داخلی برای بسیاری از افراد مدل آرامش بخش تر است زیرا با احساس اعتماد عمل می کند. همچنین تقسیم درآمد اجاره با توجه به حق مشارکت، به خصوص در خرید برای مقاصد سرمایه گذاری بسیار کاربردی است.

با این حال، مهم ترین موضوع در این مدل، تعیین نقش ها و مسئولیت ها از ابتدا است. مسائلی مانند اینکه چه کسی چقدر پرداخت می کند، سهام سند مالکیت چگونه تنظیم می شود و اگر تصمیمی برای فروش خانه در آینده گرفته شود، باید در یک توافق نامه کتبی مشخص شود.

در غیر این صورت، ممکن است در طول زمان اختلاف نظر ایجاد شود. زیرا سرمایه گذاری های مشترک دارای حساسیت مالی و احساسی هستند. بنابراین، در حالی که مشارکت داخلی با هم بودن قوی را ارائه می دهد، نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد.

پاداش: مشارکت با دوستان

به اشتراک گذاشتن مسکن با دوستان مدلی است که به ویژه در میان بزرگسالان جوان رایج تر می شود. ایجاد یک فضای زندگی مشترک یا سرمایه گذاری مشترک به لطف تقسیم هزینه ها بسیار قابل دسترس تر می شود.

لذت بخش ترین جنبه این روش این است که شما فرآیند انعطاف پذیرتر و انگیزشی را با دوستان سازگار تجربه می کنید. هنگام خرید خانه، بار سبک تر می شود و برنامه های پرداخت قابل کنترل تر می شود. علاوه بر این، اگر با هم بنشینید، پیوند دوستی می تواند زندگی روزمره را لذت بخش تر کند.

با این حال، بزرگترین خطر شراکت دوستی این است که روابط ممکن است در طول زمان تغییر کند. برنامه های زندگی ممکن است در جهت های مختلفی پیش برود، ممکن است شخصی بخواهد خانه را ترک کند، شخصی ممکن است مشکلات مالی داشته باشد یا ممکن است اختلافی بر سر فروش وجود داشته باشد.

بنابراین، هنگام ایجاد مشارکت حتی با یک دوست، درست مانند یک مشارکت تجاری; حقوق، نرخ پرداخت، شرایط فروش و مراحل تفکیک باید از ابتدا مورد بحث قرار گیرد و در صورت امکان قرارداد کتبی توسط سردفتر امضا شود.

مزایا و معایب عمومی تدارکات مشترک

مزایا:

• تقسیم بار مالی 
• دسترسی به خانه هایی با بودجه بالاتر و مکان های بهتر
• امکان تقسیم اجاره و هزینه ها
• یک مدل سرمایه گذاری مطمئن

معایب:

• نمی توان تصمیمات را یک طرفه گرفت
• اختلاف نظر در فرآیندهای فروش یا اجاره
• تنش های احتمالی در روابط
• برای پایداری نیاز به قوانین روشنی دارد

انتخاب فرد یا شراکت در هنگام خرید خانه کاملاً به پویایی زندگی، وضعیت مالی و برنامه های آینده فرد بستگی دارد. آیا می خواهید آزادانه به تنهایی تصمیم بگیرید یا می خواهید با اتحاد نیروها به هدف بزرگتری برسید؟

پاسخ به این سوال مناسب ترین مدل را به شما نشان می دهد.

به یاد داشته باشید، خرید خانه نه تنها یک سرمایه گذاری مالی بلکه یک سرمایه گذاری عاطفی نیز هست. گاهی اوقات حرکت به جلو به تنهایی باعث اعتماد به نفس می شود. گاهی با هم بیرون می رویم. مهم این است که در هر دو مدل، گام ها به صورت شفاف، برنامه ریزی شده و در چارچوب اعتماد متقابل برداشته می شود.