لوکیشن های سریال های ترکی: کدام خانه واقعا کجاست؟

در حین تماشای یک سریال تلویزیونی، گاهی اوقات نه تنها درگیر داستان، بلکه در محل وقوع آن داستان نیز می شویم. خانه ای که شخصیت ها در آن زندگی می کنند، صندلی که روی آن می نشینند، منظره ای که از پنجره به بیرون نگاه می کنند... با گذشت زمان نه تنها بخشی از داستان، بلکه بخشی از تخیل ما نیز می شوند. در واقع جاهایی هستند که حتی پس از گذشت سالها نمی توان آنها را از خاطراتمان پاک کرد. بنابراین، آیا تا به حال فکر کرده اید که آن خانه ها، آن آپارتمان ها واقعا کجا هستند؟

در این مقاله شما را کمی دلتنگ و کمی سفری دلپذیر در خیابان های استانبول می کنیم. خانه های فراموش نشدنی تاریخ سریال را به یاد می آوریم و این سوال را دنبال می کنیم که "واقعا این خانه کجاست؟" در اینجا خانه های فراموش نشدنی سریال های پرطرفدار ترکی را مشاهده می کنید...

1. خانه سقوط برگ

Yaprak Dökümü که سال‌ها جزء لاینفک اکران بوده و تقریباً در هر قسمت ما را وارد طوفان احساسی متفاوتی می‌کند، نه تنها با داستانش بلکه با آن خانه کلاسیک ترکی نیز در خاطره‌ها حک می‌شود. فکر می کنید آن خانه با پله های عریض، سقف های بلند و جزئیات چوبی در کجا قرار دارد؟

خانه Yaprak Dökümü در واقع در Beylerbeyi، Üsküdar است. عمارت لازین که بیش از 100 سال پابرجاست، در نقشه های دهه 1930 دیده می شود. این عمارت که در سال 1966 توسط خانواده Tuzcuoğlu خریداری شد، از سال 1982 برای سریال های تلویزیونی اجاره شده است. علاوه بر این، عمارت Lazın یا Tuzcuoğlu Mansion که میزبان تولیداتی مانند "Gul Oya in Circle من" و "Girgıriye" و همچنین Yaprak Dökümü است، همچنان ادامه دارد. در میان خیابان های آرام اوسکودار.

2. عمارت Aşk-ı Memnu

آیا کسی خط "بیهتر، چرا مردی" را فراموش کرده است؟ عمارت باشکوهی که میزبان رویدادهای سریال بود به اندازه فیلمنامه تاثیرگذار بود. این بنای تاریخی مشرف به تنگه بسفر در ساریر توانست با دادن فضای دقیق رمان Halit Ziya Uşaklıgil مردم را به صفحه نمایش بچسباند.

این بنا که در واقع به خانه وهبی کوچ معروف است، یکی از نمونه های مهم میراث ساختمانی دوره جمهوری است. این ساختمان که توسط Vehbi Koç در سال 1938 خریداری شد، پس از پایان فیلمبرداری سریال Aşk-ı Memnu توسط بنیاد کوچ به موزه فرش و محوطه نمایشگاهی با نام "خانه Vehbi Koç Büyükdere" تبدیل شد.

3. وب سایت شنوایی کودکان

می توان گفت که خانه کودکان نمی شنوند که در اوایل دهه 2000 تقریباً در همه خانه ها با خطوطش تکرار می شد، در آن زمان موضوع کنجکاوی بود. خانه هالوک و ملتم در یک مکان کلاسیک استانبول قرار داشت. در سرتاسر سریال، انتقال با نمایاندن نمای بیرونی خانه فراهم شد. این ساختمان های قرمز رنگ که باعث کنجکاوی می شوند، در واقع در سایتی در بشیکتاش، لونت واقع شده اند.

4. ویلای Medcezir

Medcezir، اقتباسی از سریال آمریکایی The O.C، در توزلا، استانبول فیلمبرداری شد. آن ویلای مجلل که یامان در آن نقل مکان کرد در یک سایت واقعی در منطقه توزلا مرکان واقع شده است. این اقامتگاه ها که در طول سریال با استخرهای روباز، درختان نخل و معماری مدرن خود توجه زیادی را به خود جلب کردند، بازار املاک و مستغلات را در آن زمان تحریک کردند. امروزه ارزش ویلاها در همان منطقه تقریباً بین 40 تا 60 میلیون لیره متغیر است.

5. آپارتمان ماسوملار

Masumlar Apartmanı، یکی از تولیدات قابل توجه سال های اخیر، نه تنها به خاطر داستانش بلکه به خاطر فضای غم انگیزش نیز مطرح شد. این ساختمان که در خیابان Jurnal در منطقه Beyoğlu Asmalımescit واقع شده و با نام عمومی "Temel Apartmanı" شناخته می شود، سابقه ای تقریباً 200 ساله دارد. این ساختمان آپارتمانی که مشخص است در دهه 1890 ساخته شده است، یکی از اولین آپارتمان های استانبول با آسانسور و گرمایش مرکزی است. این ساختمان که در دهه 2020 بازسازی شد، با سری Masumlar Apartmanı هویت جدیدی پیدا کرد.

6. دختر در پنجره

دختری در پنجره که از یک داستان واقعی اقتباس شده است، فقط یک درام روانشناختی نیست. این شبیه یک مستند شهری بود که با مکان هایی که روحیات مختلف استانبول را منعکس می کرد، تنیده شده بود. عمارت کنار دریا به سبک چوبی کلاسیک عثمانی در بیکوز کانلیجا، معروف به «عمارت اسرا عمور»، با فضای آرام اما تأثیرگذار خود توانسته خاستگاه خانوادگی، بار روانی و دنیای خصوصی داستان نالان را به مخاطبان منعکس کند. ساختمانی که در این سریال به عنوان «عمارت کوروغلو» از آن یاد می شود، در واقع عمارت سادیک پاشا در جهانگیر بود. قسمت‌هایی که داستان با گذشته روبه‌رو می‌شود از طریق دیوارهای سنگی و فضای سنتی این عمارت عمیقاً به مخاطب منتقل می‌شد و طرفداران را به صفحه می‌چسباند.

به اندازه داستانی که در هر سریال گفته می‌شود، مکان‌هایی که آن داستان را میزبانی می‌کنند اثر خود را به جای می‌گذارند. گاه بالکن مشرف به ساحل، گاه پله های چوبی صدای جیر جیر یا کودکانی که جلوی در بازی می کنند... همه این تصاویر شاهدان خاموش زندگی ما و شهرهایمان را به نمایش می گذارند...

اگر روزی در کادیکوی، سارییر یا بی اوغلو باشید، شاید صحنه ای از سریالی را که دوست داشتید به خاطر بیاورید و در گوشه ای بایستید و لبخند بزنید. زیرا برخی از خانه ها فقط چهار دیواری نیستند. این یک زمان، یک احساس، یک داستان است.